Ik moest vanmorgen weer bloed laten prikken en de dichtstbijzijnde locatie daarvoor is het bejaardentehuis drie straten verder. Mijn vorige bezoek was geen succes, ik heb me een half uur in de wachtkamer zitten ergeren aan een paar oude mannetjes die heel hard – want met apparaat – zaten te mopperen over ‘de jeugd van tegenwoordig’. Aangezien ik de jongste was in het gezelschap van rollators voelde ik me aangesproken en werd er behoorlijk chagerijnig van.
Maar vanmorgen heb ik zowaar gelachen! Er stond toevallig een hele pallet met dozen incontinentieluiers in de wachtkamer, zegt een van de oude mannetjes “Ha, fijn! De kerstpakketten!”. Hij mag mijn nieuwe opa worden!