Muggen

Het beste artikel op NU.nl sinds tijden is ook meteen een lekker confronterende. Het gaat over muggen en waarom ze mij altijd moeten hebben. Van dit stukje was ik bijvoorbeeld volledig overtuigd:

“De bekendste fabel is nog wel dat muggen op licht afkomen”, zegt de insectenkenner. “Mensen stommelen ’s avonds voor het slapen gaan in het donker rond in hun slaapkamer, terwijl muggen op de geur van de mens afkomen, niet op licht.” Het is een hardnekkig muggensprookje, stelt Takken. “We kunnen honderd keer vertellen dat het niet klopt, maar mensen blijven erin geloven.”

Oh.

Daar ben ik mooi klaar mee! Want ik ben er namelijk zo eentje. Eentje met veel muggenbulten EN blauwe plekken van het stoten tijdens het stommelen. Doen we dus niet meer. Maar aangezien vriendje nooit gestoken wordt en ik wel, vond ik het volgende stukje op de een of andere manier toch wel ego-strelend. Ik ben lekker!

De muggen komen af op onze lichaamsgeur. “Elke mens heeft een ander luchtje. Als je alleen bent, zal een mug je altijd steken als ze op zoek is naar bloed. Ben je met z’n tweeën, dan heeft de mug iets te kiezen en neemt ze de lekkerste. Het is een soort kiezen tussen verschillende soorten chocola.”

Raad het woord

Uit de e-mailconversatie tussen vriendinnetje en mij. Raad het woord!

Ik schreef:
(…) mijn batterij is op. Ik heb namelijk een ongelofelijke kut-telefoon.

En een [het woord enkelvoud], maar dat terzijde :-/

Vriendinnetje schreef:
NEEEEE, geen [het woord enkelvoud]. die zuigen….

Ik schreef:
ik HAAT [het woord meervoud]. Het is ZO oneerlijk! Ik verdien het niet, ik ben hardstikke lief enzo…pfff…

Vriendinnetje schreef:
Ik zeg FUCK dat! Zo. [het woord meervoud] zijn bedacht door lelijke mensen die de mooie, lieve mensen willen bederven. Het is gewoon 1 groot ziek en kwaadaardig complot.

Ik schreef:
Helemaal mee eensch. Ik eet gezond, let op mijn vitamientjes, slaap zoveel mogelijk per nacht, doorsta operaties, en wat krijg je dan? Als DANK??? En fucking [het woord enkelvoud]. Kut zeg.

Grumbl.

Poes op je log!

Ik weet dat het eigenlijk niet mag, want dan wordt je er zo-een, zo’n blogger met foto’s van zijn kat op zijn log. Dit is dan ook echt (vooralsnog) een uitzondering, want het gaat hier niet om mijn kat, maar om die van de buurvrouw, die zo’n beetje in onze tuin woont. Heel gezellig, als je ook maar een stap buiten de deur zet, komt ze even buurten (en heel hard kopjes geven)!

Beetje rare foto is het wel, want ze wilde niet echt poseren…

(Sowieso vond ik dat ik best een aandoenlijk postje mocht plaatsen, want ze hebben net in mijn lip zitten poeren in het ziekenhuis (lipbiopsie, had er zelf ook nog nooit van gehoord) en nu zie ik er niet uit. Dikke lip en hechtingen en een verdoving die bijna uitgewerkt is. Boehoe. dus nu mag ik best even zwelgen in zelfmedelijden!)

Zomerleeslijst 2006

Zat net even te neuzen in mijn oude berichten, kom ik een een heel braaf postje tegen van mijn zomerleeslijst van vorig jaar. Die boeken heb ik inmiddels allemaal uit, dus daarom een nieuw lijstje, boekenfreak die ik ben.

We Need to Talk About Kevin – Lionel Shriver
The Field of Swords (Emperor series) – Conn Iggulden
Joe Speedboot – Tommy Wieringa
De Weduwnaar – Kluun
De naam van de roos – Umberto Eco
Year In Japan – Kate T. Williamson
Blink : The Power of Thinking Without Thinking – Malcolm Gladwell
The Creative License – Danny Gregory

De Weduwnaar heb ik inmiddels uit (leest als een trein) en ik ben bezig aan deel drie van de Emperor serie, echter, eentje die gewoon tussendoor kan is The Creative License. Wat een fantastisch boek! Het is een boek waarmee je je creatieve ‘spark’ weer nieuw leven in kunt blazen. Dat lukt niet door alleen te lezen, maar je krijgt ook allemaal opdrachten die je kunt uitvoeren…het is een doe-boek. Ideaal voor zomeravonden (een soort groot vakantie- knutsel-boek)!

Zo’n doe-boek is aan de ene kant superirritant, omdat je gewoon door wilt lezen, aan de andere kant leveren de opdrachten nogal bijzondere resultaten op… Ik ben nu ergens in het eerste hoofdstuk waarin je opnieuw leert tekenen. Een van de technieken die daarbij gebruikt wordt is het tekenen zonder naar je papier te kijken, waarmee je de linkerkant van je hersenen uitschakelt en volledig moet vertrouwen op je rechterkant. Moeilijk! Mijn linkerkant is schijnbaar nogal dominant. Al mijn pogingen tot nu toe zien er niet uit 🙂 Wanneer het iets minder erg wordt zal ik wat tekeningen inscannen, zodat jullie mee kunnen lachen…