Een oudje, dus geen idee welke kleuren ik heb gebruikt. Het was vooral een experiment met spiegeling, licht en donker, en weten wanneer je moet stoppen. Op dat laatste na ging het lekker.
Er zitten sowieso een paar fases in elk schilderijtje die het een van de moeilijkste hobby’s maken die ik tot nu toe heb gehad. Namelijk ’the ugly phase’ (elk waterverfschilderijtje heeft een moment dat je denkt: dit wordt ‘m niet) en ‘knowing when to stop’ (ik hou van prutsen met details, niet een goed idee). Beide vragen enorm veel van mijn (vrijwel niet-bestaande) geduld.
Dit was er eentje uit een Skillsharecursus van Zaneena. Ook een favorietje, want ik kan het tempo goed bijhouden en het is niet overgecompliceerd. Het enige nadeel van deze docent is dat ze veel te veel lessen online heeft staan, dus ik kan nooit kiezen 🙂