Voor ik het vergeet, ik was gisteren ook even in het ziekenhuis om wat uitslagen te krijgen en meteen even kennis te maken met mijn nieuwe dokster T. De kennismaking was vooralsnog van korte duur, want bij de volgende afspraak ligt ze zelf in het ziekenhuis en mag ik langs bij bij vervanger dok(s)ter W.
Hoe het ging? Het is bijna niet te geloven, maar ik lijk zowaar een normaal mens, bloedtechnisch gezien. Volgens mij waren ze allemaal wel tevreden over het resultaat en nu is het een kwestie van doorzetten met nieuwe medicatie. Vanaf vrijdag ga ik de presnison per maand afbouwen en start ik met Azathioprine (Imuran). Dolle pret. Van de eerste krijg je honger, van de tweede een verminderde eetlust. Te gek! Dan vallen die (vocht)kilo’s er zo weer vanaf toch?
Wat ik net wel lees (en wat ik eigenlijk ook wel wist), alcohol blijft een no-go-area. Niet dat ik ‘vroeger’ elk weekend lam was, maar ik zou zo graag gewoon weer eens zonder na te denken een beetje willen pilsen. Zonder rekening te hoeven houden met eventuele leverbeschadigingen en of andere enge bijwerkingen. Nou ja. Een paar af en toen mag vast wel, er staat tenslotte ‘niet aan te raden’ in de bijsluiter en dat is in mijn boekje heel iets anders dan ‘afraden’. Toevallig.
PS Laat mijn moeder het maar niet horen. Oeps. Te laat 🙂