Eindelijk

Nou, nou, poe, poe. Ik zit tot de nok toe vol met vocht, maar vandaag was deel zes van zes, het laatste chemo-infuus van deze kuur. Aan mijn lijf geen polonaise meer! Nou nog wat minder prednison en ik ben bijna een normaal mens. Maar eerst kan ik wel een week slapen – zo voelt…

Eerst stort ik vrijdagavond in elkaar omdat ik ’s ochtends mijn medicijnen vergeten was te slikken en nu ik een beetje bijgekomen ben, wilde ik mezelf opvrolijken door een beetje online te shoppen. Stort de ene na de andere webwinkel onder mijn vingers in elkaar. Elke keer gaat het bij de betaling mis. Sjonge. hoeven…

Omdat ik morgen weer de hele dag aan het infuus hang, mocht in vanmorgen gezellig even langskomen in het UMC voor de standaard drie buisjes en een potje. Normaal gesproken ren ik dan het ziekenhuis in, haal ik onderweg naar het lab nog wat strompelende bejaarden in zodat ik die vast voor ben en na…