Samen naar de IKEA is uitermate ongezond voor je relatie. Ik ga dan ook nooit samen, want na het laatste debacle heb ik vriendje beloofd dat hij nooit meer hoeft. Daarom was het wel grappig dat toen ik er laatst met mijn ouders was, zij gezellig IKEA-ruzie hadden over een lampje. En het was niet eens zaterdag.
Helaas kan ook samen naar de Praxis toegevoegd worden aan het rijtje ‘dingen die niet goed zijn voor je relatie’. Het was zaterdag, het was er loeiheet (geen airco) en ik kon niet binnen drie tellen vinden wat ik zocht.
(Fok dat, ik moet gewoon spijkers. Normale, gewone spijkers in een doosje, niks geen gegalvaniseerde, driedubbelgedraaide knelkoptoestanden, maar gewoon spijkers. Om een gipsplaat mee aan de muur te rammen. Gewoon. Spijkers. “Ja, weet je wat jij moet…” zei de zaterdagkracht (die ik overigens niets gevraagd had maar die er ineens was. Ik zat namelijk gewoon even te kijken, wil ik eens een keer geen advies, komen ze je lastig vallen, wil je wel advies dan ben je eeuwen op zoek naar een medewerker. Die dan ook nog wat weet van de afdeling waar je dan bent. Maar dat geheel terzijde.) “…jij moet van die zwarte. Want die roesten niet.” Roesten? Ik ga in de keuken een gipsplaat aan de muur rammen, hoezo roesten? Wegwezen jij, kijk ik neem deze wel, doei.)
Duurt lang, duurt lang. Niet goed voor je relatie. Want de relatie had het warm en wilde zo snel mogelijk weer weg. Dus nu heb ik een mooi zakje spijkers die waarschijnlijk net niet de goede zijn, maar dat kan me niet schelen. Ik moet en zal die gipsplaat ermee aan de muur rammen. Want ik wil niet meer terug naar de Praxis.